Omgaan met Emoties

Ik weet de volgende dat niet meer of het een droom is geweest of niet. Zo werkelijk is het. Gek om me te realiseren dat het toch een droom was. Wat is 'droom' en wat is 'werkelijkheid'?  De symboliek van een droom komt van zo diep dat ik het vaak als  zuiverder ervaar dan wat er in de 'waaktoestand' gebeurt.

compressed-papers

Mijn 'droom':

Er is iets gebeurd. Ik weet niet wat het is. Het is iets, wat zich afspeelde tussen mij en iemand anders. Het hangt in de kamer om mij heen en vult de ruimte tot aan de muren.
Op de schouw staat een pakketje. Een langwerpig pakketje. Het ziet eruit als samengeperst papier, met op regelmatige afstanden touwtjes, die alles bij elkaar trekken tot een stevig geheel. Het ziet er bijna uit als een postpakketje, klaar voor verzending. Al zit er geen verpakking omheen.

Mijn aandacht wordt naar het pakketje gezogen. Dan hoor ik mij in mezelf zeggen: "ik  hoef hier niet ìn te gaan". Mijn lichaam staat daar krachtig en tegelijk ontspannen. Mijn lichaam schuin van het pakketje afgewend, mijn hoofd naar het pakketje toegedraaid.
Het is nieuw voor mij. Dit besluit. Het pakketje staat voor emoties. Veel en ingewikkelde emoties. Verstrengelde relaties. Gevoelens die met vroeger te maken hebben. Heel veel ingewikkelds en emotioneels. Het is zo fijn om er van de buitenkant naar te kijken en alleen maar die buitenkant ervan te zien en te besluiten om er niet ìn te gaan.

Voorheen dacht ik namelijk dat dat wèl moest! Dat in dat pakketje de oplossing lag. Dat als ik dat pakketje doorgeworsteld had, er een soort bevrijding zou komen. Dat dan al dat samengeperste papier zich zou ontvouwen en het een prachtige vrolijke schildering zou zijn vol eenvoud en leven. Ik dacht dat als ik dat pakketje nìet in zou gaan, ik nooit vrij zou kunnen zijn, puur omdat ik wist dat dat pakketje daar stond en niet 'opgelost' was.

En nu: ik sta daar in die kamer. Ik zie het pakketje daar staan. Het is begrensd. Het is samengepakt. Oke, het bevat al die emoties van allerlei dingen die gebeurd zijn, van allerlei dingen die ik moeilijk heb gevonden. Het pakketje heeft redenen om er te zijn. Redenen uit mijn jeugd, omstandigheden, genetisch materiaal... Ik kijk ernaar en hoef er niets mee. Het hoeft ook niet weg. Het neemt eigenlijk maar een klein deel van de schouw in beslag, en een nog veel kleiner deel van de ruimte om mij heen. En het zit niet eens in mij. Er is zoveel licht in de ruimte, waar ik naar kan kijken, waar ik mij in kan bewegen. Ik zie dat ik kan kiezen om daarin te blijven bewegen en dat ik helemaal niet hoef te kiezen om dat pakketje in te gaan.

Het pakketje heeft iets vriendelijks. Vooral als het daar gewoon mag staan. Als het verzonden wil worden dan kan dat, maar het hoeft niet...

Na mijn 'droom'...

Overdag en de volgende dagen gebeuren er weer dingen. Fijne dingen en soms ook ingewikkelde dingen die mij diep raken. Als dat laatste gebeurt, dan zie ik het pakketje op de schouw staan en sta ik weer in de kamer van mijn leven. Ik voel opnieuw heel krachtig: ik hoef hier niet ìn te gaan. En het voelt heerlijk !

meditatie

t