Genieten van het Moment

zon

Ik heb zo hard aan mijn youtube filmpjes gewerkt, dat ik de afgelopen dagen voorbij zag gaan van achter mijn tafel, als ik af en toe uit mijn raam keek. Ik zag dan de zon opkomen en aan het einde van de middag weer ondergaan. Ik wilde zo graag naar buiten, maar... het afmaken van de filmpjes lokte harder!

En dan is het zo ver: de filmpjes zijn klaar, op een middag om 16:00!
Blij pak ik mijn fiets uit de schuur en fiets naar de Genneper parken, een prachtig natuurgebied in Eindhoven, maar 5 minuten fietsen van mij vandaan!

Ik ben heel moe van het vele werken en zweef een beetje als ik van mijn fiets stap.
Ik besluit om heel langzaam te gaan lopen. En het is werkelijk schitterend!
De rietpluimen zilverwit in het stralende zonlicht, vogels met zachte stemmen.
Mijn gedempte voetstappen op het zandpad vol herfstbladeren.

Dat ik moe ben heeft een voordeel: ik hoef niet zo nodig ver te lopen en doe alles vertraagd. Ik adem wat langzamer en maak contact met mijn voeten, die de zachte grond raken. Lekker warm ingepakt in een warme sjaal, een warme muts, zachte handschoenen en een winddicht jasje.

Dan ga ik een asfaltweg op, die door het natuurgebied loopt. En aan die weg staat een bank. Direct naast de weg, pal in de zon. Uitkijkend op het weilanden ertegenover. Zonovergoten weilanden. Helblauwe lucht. De zon laag aan de horizon, over een half uur zal zij ondergaan.
Te moe om verder te lopen ga ik zitten op de bank. En sluit mijn ogen. De warmte van de zon landt op mijn gezicht. Als ik mijn ogen open doe, word ik verblind door het zonlicht, dus sluit ik ze weer.

Met mijn ogen gesloten hoor ik de stappen van de mensen, die over de asfaltweg lopen, langzaam dichterbij komen. Met zachte vogel geluiden op de achtergrond. Ik hoor de mensen praten. Of als het iemand alleen is, hoor ik die zwijgend naderbij komen. Op de achtergrond het ritselen van de herfstbladeren, wanneer ze door de takken omlaag vallen.

Ik krijg veel commentaar. Want veel mensen die voorbij lopen, zeggen bijna iets over hoe ik daar zit, in de zon. Een man zegt: 'het is een zonnebank...'. Mijn ogen open doen kan ik niet, want dan word ik verblind door de heerlijke zon. Maar mijn ogen open doen wil ik ook niet. Het is zo heerlijk om verbonden te zijn met het ene moment na het andere... Elk moment nieuw. Het gejaagde suizen van wielen van een fiets, die heel snel voorbij zoeft... Mijn adem gaat sneller dan... En dan weer een vogelgeluid van heel ver weg... en ik kom weer tot rust.

Ik begrijp Eckhart Tolle, dat hij twee jaar lang op bankjes ging zitten. In het moment zijnde... In het moment is alles! In het moment is alles ook goed! Hoe heerlijk! Dit is meer avontuur dan welke entertainment dan ook!
Ik begrijp dat Osho zegt: doe elke dag een half uur niets, behalve wanneer je het druk hebt, doe dan een uur per dag niets...

Als de zon ondergaat en de kou inzet,  bedank mijn zonnebank... en fiets langzaam naar huis...

meditatie