Mindfulness

meditatie

Gedurende 4 maanden strompel ik. De ene keer meer dan de ander, maar mijn rechterknie doet steeds meer pijn en vooral de trap afgaan gaat steeds moeilijker.

Dan besluit ik een gespecialiseerde fysiotherapeut te raadplegen.
Deze schrikt van de sterk afgenomen omvang van de spieren van mijn rechterbeen. Achteraf is het te wijten aan een aandoening aan mijn hiel, die ik twee jaar lang had, waardoor ik mijn rechterbeen heb ontzien. Omdat de spieren van dat been daardoor sterk in omvang zijn verminderd, komt er veel meer belasting op de knieschijf. Vandaar de pijn.

Mijn fysiotherapeut Frans geeft aan dat het een langdurige kwestie zal worden. Ik krijg oefeningen en moet alle bewegingen en standen die pijn doen gaan omzeilen.

Ik ben heel blij dat ik nu zoveel aanknopingspunten heb, om aan de genezing van mijn knie te werken. En begin meteen met het letten op alles, wat mijn knie geweld aandoet.

En vanaf moment één geniet ik er intens van! Dit geeft zoveel nieuws in mijn leven en het is zulk een prachtige meditatie, zulk een prachtige oefening van 'in het moment zijn'. Want je beweegt de hele dag. Dus het is van moment tot moment opletten geblazen. En ik voel, dat ik oplet vanuit liefde. Vanuit liefde voor mijn knie, vanuit liefde voor mijzelf.

Buitengekomen bij de fysiotherapeut pak ik mijn fiets. Ik weet al dat opstappen op de fiets pijn doet in mijn knie. Dus nu ga ik iets anders verzinnen. En zowaar: wanneer ik rechts ga staan van mijn fiets bij het opstappen in plaats van links, doet het geen pijn.

Mijn volgende uitdaging; minder hard trappen op de fiets. Ik heb nogal een robuust en zwaar model fiets en dan is het flink aanzetten om op te starten. Nu niet dus. Heel langzaam breng ik de pedalen in beweging. Dat betekent dat ik niet iedereen voorbij schiet als het stoplicht op groen springt, maar dat ik de laatste ben, en nog net aan de overkant kom voordat het stoplicht weer op rood springt.

Staande voor het rode licht stap ik echt af, totdat ik met beide voeten op de grond sta en ik doe wat Frans mij heeft voorgeschreven: knieën overstrekken en knieschijven loslaten (wat totaal tegen de principes van bio-energetica en tai chi indruist, maar ik heb nu mijn vertrouwen aan  Frans gegeven!) .
En het heeft nog nooit zo kort geduurd dat het stoplicht op rood staat. Geen ongeduld meer van mijn kant. Maar een heerlijke beleving: de rust in mijn knieën, de rust van het moment voor het stoplicht, met de zon op mijn gezicht.
En dan weer het alert opstappen vanaf de andere kant van mijn fiets.

Daar komt het tunneltje onder het spoor door... Bij het omhoog gaan hoor ik de stem van Frans: "terugschakelen!!!". Dus heel langzaam, in de eerste versnelling, kruip ik omhoog.

Ik woon 1 hoog. Behoedzaam ga ik de trap op door mijn goede been steeds op de volgende tree te zetten en mijn magerdere rechterbeen ernaast te plaatsen.

Wanneer ik vervolgens boodschappen ga doen, ga ik achteruit de trap af. Dat heb ik nog nooit gedaan,  behalve toen ik een heel klein kindje was en net kon lopen. Dus ik zie de wereld van een heel andere kant en krijg het gevoel terug van kind te zijn.

De Osho Dynamic Meditatie de volgende ochtend wordt mijn echte uitdaging. Want één ding is zeker: ik mag van Frans tijdens de adem fase niet meer door mijn knieën buigen. En staan, tijdens het zo fanatiek ademen, met overstrekte knieën en losse knieschijven is onmogelijk. Dus ik besluit de adem fase zittend op een stoel te doen. En tot mijn verbazing gaat mijn ademhaling dieper mijn buik in dan ooit.
De derde fase van de Dynamic is springen op de platte voeten met armen in de lucht. Springen kon ik zowiezo al lang niet meer. Ik verving dit al lange tijd door te staan en mijn bekken op en neer te bewegen, waarbij ik door mijn knieën boog. Dat is volgens Frans een veel te grote belasting. Ik buts dan steeds tegen mijn 'blauwe plekken' aan. Dus besluit ik deze fase van de meditatie ook op de stoel te doen. Iemand noemde ooit de zitbotjes; zit-beentjes. Nu stel ik me dus voor dat die zitbotjes mijn voeten zijn. En via de poten van mijn harde houten stoel en mijn voeten die voor me staan, zijn die zit-beentjes toch verbonden met de grond. En:... het gaat geweldig!

Ik ben trots en voldaan, dat ik de Osho Dynamic Meditatie heb kunnen voortzetten! Omdat deze me zoveel brengt!

En zo gaat mijn dag verder... van moment tot moment oplettend. Bij het aankleden, bij het gaan zitten op de wc enzovoorts.

Wat een geweldig geschenk voor mijn bewustzijn! En hoe nieuw kan mijn dagelijks leven worden door de zorg voor mijn pijnlijke knie!

Ik tel mijn zegeningen en dank Frans voor zijn goede aanwijzingen!!!

meditatie