Omgaan met Woede

 

Ik voel me goed en tevreden, de lucht van binnen is blauw, er is geen vuiltje aan de lucht.

kwaadheid

Dan maakt iemand een opmerking over hoe ik in elkaar zou steken. Over het niet in balans zijn van mijn energie centra. Niet genoeg geaard zijn. En dan ook nog een duiding over mijn meditatie.

Plotseling is mijn lucht van binnen gevuld met grijze en donkere wolken, met gelukkig hier en daar nog blauw ertussen, als ik terugfiets naar huis. Ik let niet goed op in het verkeer. Fantasieën spoken door mijn hoofd over hoe ik die persoon eens goed de waarheid zou kunnen zeggen. Hoe ik eens breed uit zou kunnen meten, hoe grondend de oefeningen en meditaties, die ik doe, wel niet zijn.

Maar ik heb mezelf een belofte gedaan: dat ik alles, wat zich voordoet en mij verstoort, grondig wil onderzoeken. Omdat ik wil groeien. En het als een uitdaging zie.

In de eerste plaats weet ik, dat emoties van zeer korte duur zijn en binnen enkele minuten luwen... Daar wacht ik eerst op.  Het helpt om de kwaadheid nauwkeurig te observeren. Het is een soort bal die in mijn bovenbuik zit. Niet alleen zit, maar woedt... Hij beweegt. Het is grappig me te realiseren, dat het in feite niet meer is dan een fysieke gewaarwording. Ik merk, dat als ik 'in de woede ga zitten' en het tafereel steeds in mijn hoofd herhaal, die bal groter en vuriger wordt. Maar dat als ik de bal gewoon observeer, hij hetzelfde blijft, en zelfs wat meer afgekaderd wordt.

En het is waar, die emotie zakt af. Twee straten later kan ik mij haast niet meer herinneren, waar mijn boosheid over ging.

Een tweede ding dat ik mij heb voorgenomen is, dat ik 24 uur wacht alvorens te reageren. Dat is iets, dat Gurdieff mij geleerd heeft. Een verlicht iemand, die dit advies van zijn vader kreeg, toen die op zijn sterfbed lag. Dat geeft rust. Ik kan wachten, op wat er in die 24 uur gebeurt.

De volgende ochtend doe ik de Osho Dynamic Meditatie. Waarbij ik in de tweede fase kan ontladen. Dat is heerlijk. Het blijkt, dat er niet zozeer kwaadheid zit over het gebeurde, maar verdriet. Verdriet van niet gezien worden. Dat is een verrassing en werpt een ander licht op de zaak.

's Avonds doet zich nog een andere gelegenheid voor: ik faciliteer de demonstratie van de Osho Mystic Rose meditatie. Die bestaat uit een half uur lachen, een half uur huilen en een half uur stilte. In de lach fase lach ik om het beeld dat de persoon, die me zo kwaad maakte, over schetste over mijn meditatie. Ik beeld dat beeld in het lachen uit. En lach om het komische ervan. Ook om het potsierlijke van mijn kwaadheid, die onstuimige bal in mijn buik.

Het is leuk om het gebeurde van zoveel kanten te bezien. Het geeft veel kleuren op het klosje van mijn kwaadheid.

De overtuiging, dat het er niet om gaat om mijn kwaadheid op de ander te verhalen, omdat het in feite mijn eigen kwaadheid is, die is getriggerd, helpt me ook. Het maakt me onafhankelijker van de ander. Wanneer iemand zou zeggen, dat ik een paars varken zou zijn, zou ik niet kwaad worden. Omdat het zo absurd is, dat er niets getriggerd wordt. Maar dit haakt bij iets aan. Wat is het?

Dan komt de volgende fase op gang. Zou er iets van waarheid zitten in wat die ander over me heeft gezegd? Dat ik zo kwaad ben, omdat ik dat niet wil zien? Dit is het moeilijkste voor mijn ego. Om dat te onderzoeken... Maar het geeft wel weer een nieuw gezichtspunt.

En ook: wanneer maak ik dergelijke opmerkingen naar een ander toe? Oeps, dat is echt waar. Ik heb zo mijn oordeel klaar vaak. En maak statements, die voorbij gaan aan wat de ander juist aan me verteld heeft over zijn of haar eigen beleving.

Ook merk ik, dat de persoon, die de opmerking plaatste, veel ingang had bij mij, omdat ik niet stevig stond. Niet stevig in mijn eigenwaarde. En daar ging zijn opmerking nu juist over: over niet genoeg gegrond zijn...

Twee dagen later zie ik de man weer. Ik houd me nog een beetje afzijdig. Maar het is niet nodig om nog iets tegen hem te zeggen over zijn opmerkingen... Aan mijn afzijdige houding, merk ik dat ik er nog niet helemaal klaar mee ben. Maar dat is niet erg... Mijn klosje garen mag nog best meer kleuren erbij krijgen... En hoe meer kleuren, hoe meer garen ik af kan wikkelen, als ik het nodig heb in andere situaties !

 

meditatie