Opmerkzaamheid

Dertig jaar geleden...

bloem

Ik ga elk jaar naar Taize, een piepklein dorpje in Frankrijk van 5 huizen. Daar, op de top van een heuvel, is een groot christelijk oecomenisch centrum, waar (vooral jonge) mensen uit heel Europa bij elkaar komen. Om levenservaringen uit te wisselen, levensvragen te bespreken, te zingen, te bidden, te eten en stilte te ervaren.

Er zijn ook elke ochtend gespreksgroepen voor de ouders van kinderen. En ik zorg dan voor de kinderen.

Aan het eind van een wandeling met de kinderen door de prachtige heuvels, vraagt een 5 jarig meisje mij: "zag je die prachtig blauwe bloemen in de bocht van de weg?"
Toen ik zei ze niet gezien te hebben keek ze naar mij omhoog en zei: "jij moet nog heel veel leren".

Poef... Dat was als een hamer die mijn wezen binnenkwam. Ik wist dat zij gelijk had. Dat ik op die wandeling vergeten was, waar het om draaide: in-het-moment-zijn en verwonderd-zijn...